موارد مصرف
اين در درمان حملات تشنجي تونيك – كلونيك (صرع بزرگ)، ميوكلونيك شبانه، حملات سنجي پيچده و ساده مصرف ميشود.
فارماكينتيك
اين دارو جذب خوراكي كاملي دارد. در كبد به فنوباربيتال تبديل ميشود. فراهمي زيستي دارو 100-90% است. نيمه عمر اين دارو 23-3 ساعت ميباشد. دفع دارو و متابوليتهاي آن از طريق كليه ميباشد.
مكانيسم
اگرچه پريميدون در بدن به فنوباربيتال تبديل ميشود، اما مكانيسم اثر پريميدون احتمالاً شبيه فنيتوئين است.
موارد منع مصرف
اين دارو در پورفيري يا سابقه ابتلاء به آن نبايد مصرف شود.
هشدار
در صورت وجود اختلال عملكرد كبد يا كليه و بيماري تنفسي مانند آسم يا آمفيزم بايد با احتياط فراوان تجويز شود.
عوارض
خواب آلودگي ، عدم تعادل، تهوع، اختلالات بينايي و بثورات جلدي، بخصوص در شروع درمان بروز ميكندو معمولاً با ادامه درمان برگشتپذير هستند. ساير عوارض دارو شامل افسردگي، تحرك پذيري، بيقراري و اغتشاش شعور در سالمندان ،هيجانات و فعاليت زياد و غير عادي در كودكان و آنميمگالوبلاستيك هستند.
نكات
1. از قطع ناگهاني مصرف دارو بايد پرهيزشود. قطع مصرف اين دارو بايد به تدريج و طي چند ماه انجام شود.
2. در طول مصرف اين دارو، از مصرف داروهاي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS بايد خودداري شود.
3. هنگام رانندگي يا كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
4. هنگام برخاستن ناگهاني از حالت نشسته يا خوابيده بايد احتياط نمود.
5. دوره درمان با دارو بايد كامل شود.
6. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، به محض به ياد آوردن، آن نوبت بايد مصرف شود. مگر اينكه تا زمان مصرف نوبت بعدي كمتر از يكساعت باقي مانده باشد. از دو برابر كردن مقدار مصرف بعدي نيز بايد خودداري شود.
ميزان مصرف
بزرگسالان : به عنوان ضد تشنج ابتدا mg/day100 يا mg/day125 هنگام خواب براي سه روز اول درمان و سپس 100 يا 125 ميليگرم دو بار در روز براي روزهاي چهارم تا ششم، سپس 100 يا 125 ميليگرم سهبار در روز براي روزهاي هفتم تا نهم مصرف ميشود.
در روز دهم مقدار نگهدارنده 250 ميليگرم سهبار در روز مصرف ميگردد.
كودكان: به عنوان ضد تشنج، در كودكان تا سن 8 سال ابتدا 50 ميليگرم دو بار در روز براي روزهاي چهارم تا ششم و سپس 100 ميليگرم دوبار در روز براي روزهاي هفتم تا نهم مصرف ميشود. در روز دهم 250-125 ميليگرم سه بار در روز برحسب نياز و تحمل بيمار مصرف ميگردد.
تداخل
اين دارو غالباً غلظت پلاسمايي كاربامازپين،كلونازپام، فني توئين و والپروات و در مواردي اتوسوكسيميد را كاهش ميدهد. اين دارو موجب افزايش متابوليسم وارفارين، داروهاي ضد افسردگيسه حلقهاي ، ديگوكسين، كورتيكوسترئيدها، سيكلوسپورين، داروهاي ضد بارداري خوراكي و تئوفيلين شده و در نتيجه اثرات اين داروها را كاهش ميدهد. داروهاي ضد افسردگي و ضد جنون با كاهش آستانه تشنج، با اثرات تشنجي اين دارو مقابله ميكنند. اين دارو اثر وراپاميل و ديلتيازم و احتمالاً نيفديپين را كاهش ميدهد. اثرات اين دارو در صورت مصرف همزمان با فورازوليدون و پروكاربازين، ممكن است طولانيگردد.
:: موضوعات مرتبط:
داروهای ضد صرع ,
,
:: بازدید از این مطلب : 330
|
امتیاز مطلب : 6
|
تعداد امتیازدهندگان : 2
|
مجموع امتیاز : 2